Uzdrowisko Ciechocinek jest jednym z najstarszych i najpopularniejszych uzdrowisk polskich. Powstało w 1836 roku. Pochodzenie nazwy miejscowości jest do tej pory przedmiotem sporów. Jedni uważają, że wywodzi się ona od słowiańskiego imienia Ciechota, inni, że nazwa pochodzi od wsi Ciechocin, leżącej nad Drwęcą. Część ludności z tej wsi została bowiem przesiedlona na teren uzdrowiska i nazwala swoje osiedle małym Ciechocinem - Ciechocinkiem. Jest jeszcze jedna wersja, która mówi, że Krzyżacy w XIII wieku bezprawnie przywłaszczyli sobie sąsiadujące grunty i nazwali je "cichy odcinek" - stąd też Ciechocinek.
Historia warzelni w Ciechocinku sięga 1791 roku, kiedy to rozpoczęto roboty wiertnicze. Tężnie budowano przy warzelniach produkujących sól z niskoprocentowej solanki. Budowa warzelni i tężni w Ciechocinku rozpoczęła się w 1824 roku. Duża w tym zasługa Stanisława Staszica. Miała trwać dwa lata, jednak wybuch powstania listopadowego spowodował przedłużenie terminu ukończenia prac.
Dwie tężnie powstały w latach 1827-1828, trzecia w roku 1859. Mają one wysokość 15,8 m i łącznie długość 1741,5 m. Zbudowane są z grubych bali wspartych na podstawach głęboko wkopanych w ziemię. Ściany wyłożone są tarniną wymieniana co 5-10 lat. Spływająca po nich solanka pompowana jest z głębokości 420 m.