Budowę Powiatowej Kasy Chorych w Sosnowcu rozpoczęto 1 maja 1931 roku, ukończono 10 kwietnia 1933 roku. Projektantami budynku byli architekci: Jerzy Gelbard, Grzegorz Sigalin, Roman Sigalin i Witold Woyniewicz. Kierownikiem budowy został Jerzy Gelbard, a Witold Woyniewicz prowadził roboty budowlane i sprawował nadzór techniczny. Wszyscy oni byli architektami warszawskimi.
Na projekt budynku Kasy Chorych został ogłoszony konkurs architektoniczny, który rozstrzygnięto w dniach 22 i 23 maja 1930 roku. Przewodniczącym sądu konkursowego był Lech Niemojewski. W skład sądu konkursowego weszli również: dr Karol Ryder jako sekretarz oraz członkowie dr Kłuszyński, dr Kunicki, inż. TadeuszTelatycki, W. Krzyżanowski, drDziewulski, M Szabuniewicz, inż. Jan Zarzycki i Michał Wąsowicz. Zwycięski zespół otrzymał pierwszą nagrodę w konkursie i jego projekt został skierowany do realizacji.
Działka pod budynek została wytyczona na terenie hałd Towarzystwa Sosnowieckiego, które zostały rozparcelowane pod dzielnicę mieszkaniowo-administracyjno-kulturalną, w której miały się znaleźć m.in. budynki nowego ratusza miejskiego, Izby Przemysłowo-Handlowej, Poczty i Telegrafów, Powiatowej Kasy Chorych i Gimnazjum Państwowego Żeńskiego im. E. Plater. Oprócz wymienionych, na terenie tej nowej dzielnicy miały powstać kamienice czynszowe oraz osiedle ratuszowe, którego budowę zakończono już po II wojnie światowej. Autorem koncepcji tej centralnej dzielnicy Sosnowca był krakowski architekt i urbanista prof. Jan Rakowicz.
Budynek miał składać się z trzech części: Centrali Administracyjnej (budynek przy ul. 3 Maja), Zakładu Położniczego (budynek przy ul. Śmigielskiego) oraz Centralnego Zakładu Rozpoznawczo-Leczniczego (budynek niezrealizowany). Architektura budynków jest typowo modernistyczna, zwraca uwagę główne wejście od strony ul. 3 Maja umieszczone w dwukondygnacyjnym ryzalicie na tle czterokondygnacyjnej elewacji, obramione dwoma mocnymi pilastrami o obłym kształcie.Budynek przy ulicy Śmigielskiego posiada z kolei ciekawe wejście oraz dynamiczne, zakończone półokrągło balkony podkreślające jego południowo-zachodni narożnik.
Budynek przy ulicy 3 Maja został ostatnimi czasy wyremontowany i jego wygląd poprawił się, choć zmienił całkowicie swój charakter przez wprowadzenie nowych materiałów wykończeniowych na elewacjach, zupełnie odbiegających od pierwowzoru, którym były tynki terrazytowe (z dodatkiem miki). Zachowały się co prawda na drugim budynku, ale jego stan techniczny jest, w chwili obecnej, co najmniej zły.